Proceedings of the National Academy of Sciences dergisinde yayımlanan yeni bir çalışma, 165 milyon yıl önce Orta Jura döneminde yaşamış ötleği ve çekirge akrabalarının seslerini bilgisayar modelleri ve makine öğrenimi kullanarak yeniden oluşturdu. Çin'in İç Moğolistan bölgesinden elde edilen fosil kanatları inceleyen ekip, Jura ormanlarının akustik ortamını ilk kez bilimsel olarak canlandırdı.

Araştırmacılar, dokuz türe ait 20 fosil kanadını inceledi. Bu kanatlardaki mikroskobik, diş benzeri sırtlar karşı kanattaki bir kazıyıcıyla sürtüşerek ses üretiyor; sesin frekansı bu sırtların aralığına ve titreşen kanat alanının büyüklüğüne bağlı. Ekip bu yapıları ölçerek modern böcek verileri ve türler arası akrabalık ilişkileriyle birleştirdi; ardından makine öğrenimi modeli her türün olası ötüş hızını tahmin ederek hipotetik bir Jura akustik ortamı oluşturdu.

Sonuçlar zengin ve çeşitli bir ses dünyasını gözler önüne serdi. İncelenen türlerin büyük bölümü, bazı günümüz cırcırböceklerine benzer biçimde yaklaşık 5 kilohertz'lik saf tonlu sesler üretiyordu. Ancak en dikkat çekici bulgu Sigmaboilus peregrinus türünden geldi: Bu tür, 20 kilohertzin üzerinde ultrasonik sesler üretmiş görünüyor. Bu önemli; çünkü ultrasonik iletişimin yarasaların evrimi tarafından tetiklendiği varsayılıyordu. Oysa bu fosiller yarasalardan çok daha erken dönemde böceklerin ultrasonik sinyaller kullandığını kanıtlıyor.

Araştırmacılar bu akustik çeşitliliğin hayatta kalma stratejisiyle doğrudan bağlantılı olduğunu düşünüyor: Yüksek frekanslı sesler dişileri çekerken konumu saptamayı güçleştiriyor; farklı frekanslar ise aynı ormandaki türlerin birbirinin sesini bastırmasını engelliyor. Böylece Jura'nın orman zeminleri, günümüz tropik ormanlarına benzer karmaşık bir akustik ekosisteme ev sahipliği yapıyor olabilir.