Sırtlanların aslanların peşine takılıp artıklarını kaptığını düşünüyoruz. Namibya ve Botsvana'dan gelen GPS verileri ise bu tabloyu tersine çeviriyor: Çoğu zaman takip eden taraf aslan, özellikle de erkek aslan.
Araştırmacılar 17 aslan ve 14 sırtlana takip tasması taktı. Tasmalar gündüz 5 dakikada bir, gece 30 dakikada bir konum gönderdi; böylece iki türün 17.500 kilometrekarelik bir alandaki hareketleri ayrıntılı olarak izlenebildi. Frontiers in Ethology dergisinde yayımlanan çalışmada binlerce karşılaşma incelendiğinde, erkek aslanların sırtlanlara sürekli ve kararlı bir şekilde yaklaştığı görüldü. Sırtlanlar ise erkek bir aslan yaklaştığında hızla uzaklaştı, kimi zaman kilometrelerce kaçtı.
Dişi aslanlarda durum daha karışık, sırtlanlara karşı tutumları çok daha değişken. Üstelik sırtlanların fırsatçı ünü de boşuna değil. Çalışmayı başlatan Dr. Nancy Barker'ın anlattığına göre, incelenen iki ekosistemde de sırtlanların dişi aslanların avlarını ele geçirdiği görüldü. Ama bir avın başına çekilmek, aslanın yanında güvende olmak anlamına gelmiyor.
Erkek aslanların sırtlanlara neden yaklaştığını ise çalışma araştırmadı. Barker'a göre aslanlar rakiplerini merak ediyor, onlara üstünlük kurmaya çalışıyor ya da sırtlanları izleyerek avın nerede olduğuna dair ipucu topluyor olabilir. Bunlar şimdilik sadece olasılık.
Asıl şaşırtıcı olan, Afrika'nın en çok incelenen iki yırtıcısı arasındaki bu kadar temel bir davranışın bugüne kadar gözden kaçmış olması. Barker'ın uyarısı da tam olarak bu: Bir etçil popülasyonu her yok olduğunda, bilimin henüz belgeleyemediği davranışları ve türler arasındaki ilişkileri de kalıcı olarak kaybediyoruz.
✏️ Çeviren: Pelin Çoban · Editör: Damla Şahin Uçar
55 görüntülenme