Beyaz kenarlı tiryaki balığının (İng: "Whitemargin stargazer", Lat: Uranoscopus sulphureus) yüzüne atacağınız tek bir bakış, muhtemelen istenmeyen davetsiz misafirleri korkutup kaçırmak için yeterli olacaktır. Yukarıya doğru bakan şişkin gözleri ve korkutucu dişlerle dolu o kocaman, somurtkan ağızları, onları kuma boğazına kadar gömülmüş ve bu duruma gerçekten çok öfkelenmiş küçük, grotesk bir insana benzetir.

Aslında, tiryaki balıkları ellerinden geldiğince hiç görünmemeye çalışırlar. Onlar, avlarını etkisiz hale getirme konusunda üstün yeteneklere sahip olan pusu avcılarıdır. Zamanlarının büyük bir kısmını gövdelerinin çoğunu kumlu deniz tabanına gömerek geçirirler. Bu işlem için geniş göğüs yüzgeçlerini kullanarak kumu kenara iterler ve yalnızca gözleri dışarıda kalacak şekilde, yaklaşan herhangi bir şeyi yutmaya hazır bir ağızla beklerler.

Bir bardak birayı, yüzeye yükselen karbondioksit kabarcıklarının oluşturduğu köpüklü tabaka olmadan tam sayamayız. Diğer çoğu gazlı içecekteki kabarcıkların aksine, biradaki her bir kabarcık proteinlerle kaplıdır. Bu yapı, kabarcığın ömrünü uzatan koruyucu bir film tabakası oluşturur. Söz konusu proteinler, üretim sürecinde kullanılan maltlanmış tahıllardan gelmektedir.

Araştırmacılar yakın zamanda, üstten fermente edilen pek çok Belçika birasında olduğu gibi uzun fermantasyon sürelerine sahip içeceklerdeki proteinlerin, kabarcıkları kararlı hale getirmede özellikle etkili olduğunu gösterdiler. Bu durum, köpüğün çok daha uzun süre dayanmasını sağlamaktadır. Dolayısıyla buğday birası gibi daha yüksek protein içeriğine sahip bir biranın, daha kalın ve dağılmayan bir köpük tabakasına sahip olması son derece olasıdır.